خديجه(س)دختر خويلد بود و از طرف پدر با رسول خدا(ص)عموزاده و نسب هر دو به قصى بن كلاب مى‏رسيد.

خديجه از نظر نسب از خانواده‏هاى اصيل و اشراف مكه بود و از اين رو وقتى بزرگ شد خواستگاران زيادى داشت و بنا به نقل اهل تاريخ سرانجام او را به عقد عتيق بن عائد مخزومى در آوردند ولى چند سالى از اين ازدواج نگذشته بود كه عتيق از دنيا رفت و سپس شوهر ديگرى كرد كه او را ابو هالة بن منذر اسدى مى‏گفتند.

خديجه از شوهر دوم دخترى پيدا كرد كه نامش را هند گذارد و بدين جهت خديجه را ام هند مى‏ناميدند.

شوهر دوم خديجه نيز پس از چند سال از دنيا رفت و ديگر تا سن چهل سالگى شوهر نكرد تا وقتى كه به ازدواج رسول خدا(ص)درآمد.

پيش از اين گفتيم كه مردم مكه از راه تجارت روزگار مى‏گذرانيدند و از اين راهـبه اندازه ثروت و مال التجاره‏اى كه داشتندـسود مى‏بردند.

خديجه كه خود از اشراف مكه و ثروتمند بود از دو شوهرى نيز كه كرده بود ثروت زيادى به او رسيد و از اين رو در رديف ثروتمندترين افراد مكه درآمد و بخصوص از راه تجارتى كه مى‏كرد روز به روز به ثروتش افزوده مى‏گشت تا جايى كه‏برخى از مورخين رقم شتران او را كه مال التجاره حمل مى‏كردند تا هشتاد هزار شتر نوشته‏اند كه ظاهرا اغراق آميز باشد .

برنامه تجارتى او اين گونه بود كه مردان را براى حمل و نقل مال التجاره اجير مى‏كرد و آنها را در سود معاملات نيز شريك مى‏ساخت و بدين جهت افرادى كه اجير او مى‏شدند سعى مى‏كردند سود بيشترى در معاملات ببرند تا سهم بيشترى عايدشان گردد.

اصالت خانوادگى و نجابت ذاتى و محاسن اخلاقى و ثروت روز افزون خديجه سبب شد كه بزرگان مكه به فكر خواستگارى و ازدواج با خديجه بيفتند و مردان سرشناس و بزرگى چون عقبة بن ابى معيط و صلت بن ابى شهاب كسانى را براى خواستگارى به خانه خديجه بفرستند ولى او به همگى پاسخ منفى مى‏داد و حاضر به ازدواج با آنها نشد.

نهم ربيع الاول، سالروز آغاز امامت حجت ابن الحسن، مهدي صاحب الزمان(عج) بر تمام عاشقان حضرت خجسته و ميمون باد.

يوسف گم گشته باز آيد به كنعان غم مخور                      كلبه احزان شود روزي گلستان غم مخور

آجرك الله يا بقيه الله

شهادت جانگداز اب المهدي، حضرت امام حسن عسكري(ع) را خدمت فرزند برومندش مهدي(عج) و رهبر عزيزمان و عموم شيعيان جهان تسليت عرض مي نماييم.

ماتم سامرا زده به دل‏ ها شرر                     تسليت تسليت امام اثني عشر

بسم الله الرحمن الرحيم

آفرين بر حضور پر شكوه مردمان كوير

احسنت بر غيرت مردان نايين

و چه زيباست انتخابتان

و چه شايسته است.

دکتر حسین حسنی منتخب مردم نایین

یک بار دیگر مردم کویر با حضور پر شکوه و انتخاب شایسته خود اثبات کردند که همچنان دوستدار حکوت جمهوری اسلامی و وفادار به آرمان های انقلاب و عاشق رهبرشان هستند.

درود بر مردمان ساده زیست کویر

و پیروز حقیقی این عرصه مردم خون گرم نایین هستند.

این حضور پرشکوه و این انتخاب شایسته بر نایینیان مبارک باد.

ايـنـجـانـب در پـيـشـگـاه مـقـدس حـق شـهـادت مـى دهـم كـه از اول انقلاب تاكنون و از پيش از انقلاب در زمانى كه احمد وارد اين نحو مسائل سياسى شده است از او رفتار يا گفتارى كه بر خلاف مسير انـقـلاب اسـلامـى ايـران بـاشـد نـديـده ام و در تـمـام مـراحـل از انـقـلاب پشتيبانى نموده و در مراحل پيروزى شكوهمند انقلاب معين و كمك كار من بوده و اسـت و كـارى كـه بـر خـلاف نـظـر مـن است انجام نمى دهد و در امور مربوطه چه در اعلاميه ها يا ارشادها بدون مراجعه به من تصرف و دخالتى نمى كند حتى در الفاظ اعلاميه ها بدون مراجعه دخـالت نـمـى كـند و اگر در امرى نظرى دارد تذكر مى دهد كه تذكراتش ‍ نيز صادقانه و بر خلاف مسير انقلاب و مصلحت نيست و من اگر تذكراتش را وعده ديدار،ص 100
پـسـرم تـو با آنكه در هيچ شغلى از شغلهاى سران اسلامى ايدهم الله تعالى وارد نيستى ، اين سيلى هاى طاقت فرسا را كه مى خورى براى آن است كه فرزند منى و به حسب فرهنگ غرب و شـرق بـايـد مـن و هـر كس به من نزديك و به ويژه تو كه از هر كس ‍ نزديكترى مورد تهمت و آزار و افـتـرا واقـع شـود. در حقيقت جرم تو اين است كه فرزند منى و اين در نظر آنان كم جرمى نيست .
وعده ديدار،ص 129
بـايد منتظر و مهيا باشى و اعتماد به حكمت و رحمت بى پايان او بكنى ، خواهى اين تهمتها و افـتـراهـا و آزارهاى بى پايان را تحفه اى از دوست براى سركوب نفسانيت خود بدانى و ابتلا امـتـحـانـى اسـت الهى براى خالص كردن بندگان خود، پس سيلى ها را بخور و شكر خداوند را به جا آور كه چنين عنايتى فرموده و آرزوى بيشتر كن .
وعده ديدار،ص 129
پـسـر عـزيـزم ! بـارهـا بـه مـن گـفـتـى كـه دربـاره تـو صـحـبـتـى كـه دال بر تبرئه تو از اين تهمتها است نكنم و اين را براى اسلام و مصلحت جمهورى اسلامى گفتى ، لكـن مـن اگـر در ايـن ورقه بر خلاف آنچه گفتى درباره تو چيزى بگويم براى اداء تكليف الهى است ... لكن تو مى دانى ساكت ماندن در مقابل تهمتها جرم و گناه است .
وعده ديدار،ص 129 - 130
احـمـد تـاكـنـون بـراى مـصـارف خـود ديـنـارى از بـيـت المال صرف نكرده و من از مال شخصى خودم زندگى او را اداره مى كنم .
وعده ديدار،ص 130

حضرت سکینه در طول زندگی خویش، حوادث و تحولات گوناگون سیاسی و اجتماعی، از جمله واقعه عظیم عاشورا را به چشم دید و به عنوان یکی از بازماندگان خاندان امامت، پیام‏رسان اهداف و احکام والای اسلام به شمار می‏آمد. وی با برگزاری محافل و مجالس علمی و ادبی، و نیز تبیین معارف بلند دینی در قالب اشعار نغز و فصیح و کم‏نظیر خویش، خدمت بسیار ارزشمندی به عالم اسلام نمود و الگوی بسیار خوبی برای همه بانوان جهان گردید.

معلم فراری

(به مناسبت شهادت حاج ابراهیم همت)

‍ دانش آموزان مدرسه درگوشی باهم صحبت مي‍كنند.

 بیشتر معلم‍ها بجای اینكه در دفتر بنشینند و چای بنوشند، درحیاط مدرسه قدم مي‍زنند و با بچه‍ ها صحبت مي‍كنند. آنها این‍كار را از معلم تاریخ یاد گرفته ‍اند. با این‍كار مي‍خواهند جای خالی معلم تاریخ را پر كنند.

معلم تاریخ چند روزی است فراری شده. چند روز پیش بود كه رفت جلوی صف و با یك سخنرانی داغ و كوبنده، جنایت‍های شاه و خاندانش را افشاء كرد و قبل از اینكه مأمورهای ساواك وارد مدرسه شوند، فرار كرد.

حالا سرلشكر ناجی برای دستگیری او جایزه تعیین كرده است.

یكی از بچه ها، درگوشی با ناظم صحبت مي‍كند. رنگ ناظم از ترس و دلهره زرد مي‍شود. درحالي‍كه دست و پایش را گم كرده ، هول‍ هولكی خودش را به دفتر مي‍رساند. مدیر وقتی رنگ و‍روی او را مي‍بیند، جا مي‍خورد.

ـ چی‍ شده، فاتحی ؟

ناظم آب دهانش را قورت مي‍دهد و جواب مي‍دهد : « جناب ذاكری، بچه ها ... بچه ها ... »

ـ جان بكن، بگو ببینم چی شده ؟

ـ جناب ذاكری، بچه ها مي‍گویند باز هم معلم تاریخ ...

آقای مدیر تا اسم معلم تاریخ را مي‍شنود، مثل برق گرفته ها از جا مي‍پرد و وحشت زده مي‍پرسد : « چی‍ گفتی، معلم تاریخ ؟! منظورت همت است ؟»

ـ همت باز هم مي‍خواهد اینجا سخنرانی كند.

ـ ببند آن دهنت را. با این حرف‍ها مي‍خواهی كار دستمان بدهی؟ همت فراری است، می فهمی؟ او جرأت نمي‍كند پایش را تو این مدرسه بگذارد.

ـ جناب ذاكری، بچه ها با گوش‍های خودشان از دهن معلم‍ها شنیده‍اند. من هم با گوش‍های خودم از بچه‍ها شنیده‍ام.

آقای مدیر كه هول كرده، می گوید : « حالا كی قرار است، همچین غلطی بكند ؟ »

ـ همین حالا !

ـ آخر الان كه همت اینجا نیست !

_ هرجا باشد، سر ساعت مثل جن خودش را مي‍رساند. بچه ها با معلمها قرار گذاشته اند وقتی زنگ را مي‍زنیم بجای اینكه به كلاس بروند، تو حیاط مدرسه صف بكشند برای شنیدن سخنرانی او.

ـ بچه‍ ها و معلم‍ ها غلط كرده‍اند. تو هم نمی ‍خواهد زنگ را بزنی. برو پشت بلندگو، بچه ها را كلاس به كلاس بفرست. هر معلم كه سركلاس نرفت، سه روز غیبت رد كن. مي‍روم به سرلشكر زنگ بزنم. دلم گواهی مي‍دهد امروز جایزه خوبی به من و تو مي‍رسد!

ناظم با خوشحالی به طرف بلندگو مي‍رود.

از بلندگو، اسم كلاس‍ها خوانده مي‍شود. بچه‍ ها به جای رفتن كلاس، سرصف مي‍ایستند. لحظاتی بعد، بیشتر كلاس‍ها در حیاط مدرسه صف مي‍كشند.

امام مهدی اتحاد ملی و انسجام اسلامی

رهبر معظم انقلاب اسلامي با روشن‌نگري و درك عميق از شرايط سياسي، اجتماعي داخل و خارج كشور، سال 1386 را سال «اتحاد ملي و انسجام اسلامي» اعلام كردند و فرمودند:

به نظر من امسال، سال «اتحاد ملي و انسجام اسلامي» است؛ يعني در درون ملت ما اتحاد كلمة همة آحاد ملت و قوميت‌هاي گوناگون و اصناف گوناگون ملي؛ و در سطح بين‌المللي،  انسجام ميان همه مسلمانان و روابط برادرانه ميان آحاد امت اسلامي از مذاهب گوناگون و وحدت كلمة آن‌ها.

ايشان در نخستين سخنراني خود در سال جديد نيز ضمن تأكيد دوباره بر شعار امسال فرمودند:
ما اگر بخواهيم اتحاد ملي و انسجام اسلامي تحقق پيدا كند، بايد بر اصولي كه بين ما مشترك است، تكيه كنيم. نبايد خودمان را سرگرم فروعي كنيم كه مورد اختلاف است.

بي‌ترديد تحقق اتحاد ملي و انسجام اسلامي نيازمند شناسايي مباني و پايه‌هاي وحدت و انسجام و تلاش در راه تقويت و تحكيم اين مباني و پايه‌هاست. اگرچه اصل اعتقاد به يگانگي خداوند و نبوت پيامبر خاتم حضرت محمدبن عبدالله(ص) مي‌تواند زمينه‌ساز اتحاد ملت ايران با نژادها، رنگ‌ها و قوميت‌هاي مختلف آن و انسجام جهان اسلام با مليت‌ها و مذاهب گوناگون آن گردد، اما به نظر مي‌رسد افزون بر اين عامل زمينه‌ساز موضوع ديگري نيز وجود دارد كه مي‌تواند بر وحدت و انسجام امت اسلامي و اتحاد آن‌ها در برابر دشمن واحد بيفزايد و آن چيزي نيست جز اعتقاد به ظهور امام مهدي(ع) به عنوان منجي موعود و آخرين بازمانده از اهل بيت پيامبر خاتم(ص).

برای کوری چشم دشمنان جمهوری اسلامی

همه با هم در انتخابات شرکت می کنیم.

دستهاي بخشنده و نگاه‌هاي مهرباني كه به خواست قلبي خود يا به در خواست ديگران بخشي از اموال خود را در راه خدا و براي مردم از فروختن و جا به جايي براي هميشه باز مي‌داشتند تا به بهترين شكل تجلي گاه صفات بخشندگي و رحمانيت پروردگار بزرگ باشند.

با اين كار شايسته و خداپسندانه بسياري از گرفتاريها از بين مي‌رفت و دلهاي زيادي شاد و خرم مي‌شد، بي‌پناهان بسياري سامان مي‌يافتند و گرسنگان و تشنگان فراواني از خطر مرگ نجات پيدا مي‌كردند.

واژه وقف در لغت به معني ايستادگي و پايداري است و در اصطلاح فقهي بر نگه داشتن سرمايه، خانه، وسيله ، مغازه ، باغ ، ساختمان يا زمين و غيره براي هميشه بدون واگذاري اختيار فروش و جابه جايي و از بين بردن آن دلالت دارد كه حق بهره برداري يا سود و منفعت آن بر حسب نظر واقف، به همه يا عده خاصي از مردم تعلق خواهد گرفت.

اللهم عجل لولیک الفرج

ماه صفر رو به پایان است و کاروان سفر منازل آخر را می پیماید ولی هنوز کاروان دلم به سر منزل نرسیده است. و هنوز خون حسین(ع) روی زمین سرد کربلا می جوشد. آیا کاروان دلم با ظهور مهدی(عج) آرام میگیرد! دست بر دعا بر می داریم و در این روزهای پایانی ماه صفر دعا می کنیم تا ظهور حضرتش معجل گردد. انشا الله

میعاد: مسجد حضرت سجاد(ع) نایین

موعود: دهه آخر صفر. بعد از نماز مغرب و عشا

سخنران: استاد توانا و خطیب دانا حضرت حجه الاسلام میرزابیگی

امام جمعه شهرستان نایین

 حرکت هیئت محسنیه مسجد حضرت سجاد(ع) مصادف با شب ازبعین به سمت امامزاده سلطان سبد علی

کانون فرهنگی هنری مسجد حضرت سجاد(ع)

بسم الله الرحمن الرحیم

محرم تمام شد و ماه صفر نیز روزهای پایانی خود را می گذراند و زمین و زمان در سوگ آخرین پیامبران رخت عزا بر تن دارد. داغ عزا همچنان بر دل عالمیان است. عزا برای حسین دل را زنده کرد ولی فرزندش رضا(ع) همچنان غریب است. و قبر برادرش حسن همچنان شب ها بی شمع و چراغ است. در عزای آل محمد(ص)

خیمه گاه همچنان پا بر جاست.......

حرکت هیئت محسنیه مسجد حضرت سجاد(ع) نایین

به سمت امامزاده سلطان سید علی

روز پنجشنبه ۱۶/۱۲/۸۶ مصادف با

شب شهادت حضرت رسول(ص) و امام حسن مجتبی(ع)

بعد از نماز مغرب عشا

کانون فرهنگی هنری مسجد حضرت سجاد(ع) نایین

یادش به خیر روز عرفه بود که واقعاْ حس کردم محرم نزدیک شده. اون روز بود که تقریباْ انتظارم به پایان رسیده بود. دیگه راحت می شد بوی سیب رو استشمام کرد. خیلی وقت بود که منتظر رسیدن محرم بودم. نمی دونم چرا وقتی محرم تموم میشه خیلی طول میکشه تا محرم سال بعد از راه برسه. حالا بعد از کلی وقت بهش رسیده بودم. نیم خواستم راحت از دستش بدم. چند روز قبل از محرم و روز های اول اون رو خیلی خوشحال بودم. آخه داشتم سر سفره ی فیض ازلی امام حسین(ع)  ارضا می شدم. ولی حیف که اون روزا خیلی زود گذشت. بعد از روز عاشورا دیگه دلهره ی این رو داشتم که کی محرم تموم می شه. هر وقت اسم محرم و حسین(ع) میومد گریم می گرفت. آخه روزی من این شده بود که هر شب برم و برای آقام عزاداری کنم. هر وقت با خودم فکر میکردم میدیدم روز به روز به آخر محرم نزدیکتر میشیم. محرم تموم شد و ماه صفر رسید. بازم یه دلخوشی داشتم که میرم و برای غم های دل عمه ی سادات زینب(س) به سر و سینه میزنم. دیگه دلم داشت با اخت میگرفت. مثل کودکی که به شیر مادر نیاز داره و نمیتونی اونو ازش جدا کنی. ولی حیف که ماه صفر هم رو به پایانه و کاروان سفر هم داره منزل های آخرش رو طی میکنه. کاروان دل من هم به دنبال این کاروان افتاده ولی داره از اون عقب می افته. آره! درسته! محرم و صفر امسال هم داره تموم میشه. یادش به خیر روزهای اول می خوندیم:"سلام من به محرم...." ولی حالا باید بخونیم:"خدا حافظ ای ماه شور و عزا..." خیلی دلتنگم. آخه بعد از این دوباره باید منتظر بشینم تا فاطمیه بیاد. اصلاٌ معلوم نیست تا اون روز زنده باشم یا نه! ای کاش می شد اگه قراره به فاطمیه نرسم اقلاْ توی همین ماه صفر بمیرم. توی همین مجلسای روضه! آخ که این ایام داره تموم میشه و صدای جر س قافله به گوش میرسه. آخه دیگه دلم نمی یاد پیرهن سیاهم رو در بیارم. تازه بهش عادت کردم. بعد از این با خاطره ی شب هایی که برا اربابم عزاداری می کردم گریه میکنم. ای کاش همیشه محرم بود. اما حالا می خوام تو این دهه ی آخر هر چی که باید از امام حسین(ع) بگیرم رو بخوام. دیگه چیزی وقت نداریم. اگه همین چند روز هم تموم بشه باید یک سال حسرت بخوریم بخاطر چیزی که داشتیم و یک سال منتظر همچین روزهایی باشیم. پس بیایید فرصت رو از دست ندیم. شاید اعمالمون تو همین چند روز در روز قیامت بخ دردمون بخوره.

پس با هم دست به دعا بر میداریم:

اللهم عجل لولیک الفرج

خدایا ما را تا محرم و صفر سال آینده زنده نگه دار و داغ محرم را بر دل ما مگذار.

خدایا مرگ ما را در مجالس آقا ابی عبدالله قرار بده.

خدایا اشک بر امام حسین(ع) را روزی هر روزه ی ما قرار بده.

خدایا کسانی که سالهای پیش در بین ما بودند ولی امسال طعم محرم رو نچشیدند را با اباعبدالله محشور کن.

خدایا ما را جز شهیدان در بین دو دست حضرت حجت با بدنی غرقه به خون همچون علی اکبر(س) قرار بده. شهادت سرخ حسینی نصیب ما بگردان.

آمین یا رب العالمین

به مناسبت اول اسفند ماه سالروز شهادت سردار رشید اسلام

حاج حسین خرازی

روز جمعه ماه محرم سال 1336 در یكی از محله‌های مستضعف نشین اصفهان به نام «كوی كلم» خانواده با ایمان خرازی مفتخر به قدوم سربازی از عاشقان اباعبدالله (ع) گشت. هوش و ادب، زینت بخش دوران كودكی او بود و در همان ایام همراه پدر به نماز جماعت و مجالس دینی راه یافت و به تحصیل علوم در مدرسه‌ای كه معلمان آنجا افرادی متعهد بودند، پرداخت. اكثر اوقات پس از تكالیف مدرسه به مسجد محله به نام مسجد «سید» رفته با صدای پرطنینش اذان و تكبیر می‌گفت.

  

اربعين حسيني، تكرار ياد و خاطره حماسه سازان كربلاست      سلام بر حسين و اربعينش، سلام بر اربعين و زائرانش! و سلام بر اندوه هاي دل آنان كه به سوغات بر مزار كشتگان، عشق بردند و به مويه نشستند. به شوق زيارت صحن و سراي جان فزايت، اربعين شهادتت را به سوگ مي نشينيم، يا حسين!

و اربعين از رازهاي هستي است و اربعين حسين (ع) روز بسط لطف اوست بر پيروان و دوستدارانش. و در مقام حسين (ع) همين بس كه در زيارت اربعينش خطاب به جدشان محمد مصطفي (ص) و پدر بزرگوارشان حضرت علي (ع) و مادر گراميشان فاطمه (س) ميگوييم كه خداوند عزاداري شما را در رثاء حسين (ع) فبول فرمايد.

 

به گزارش خبرگزاري فارس، محمود احمدي نژاد در گزارش به مردم كه از شبكه اول سيما پخش شد، افزود:برخورد با موضوع هسته اي ايران سياسي است. احمدي نژاد رئيس جمهوري اسلامي ايران با تبريك پيروزي بزرگ كشور ايران در موضوع هسته اي به رهبري معظم انقلاب اسلامي و ملت ايران آن را دستاورد مقاومت و پايداري ملت آزاده ايران دانست. رئيس جمهور شنبه شب پس از بخش خبري ساعت 21 در گفتگوي مستقيم شبكه يك سيماي جمهوري اسلامي ايران براي تشريح آخرين وضع موضوع هسته اي كشور و پيروزي هاي اخير در پيشبرد حق مسلم جمهوري اسلامي ايران، تصريح كرد: ملت ما نظام سلطه را مي شناسد؛ اساس اين نظام بر انحصار قدرت و توانمندي ها و انحصار ثروت و مديريت در جهان است.

دستورالعمل اول

بسمه تعالی
الحمدلله رب العالمین، و الصلاة علی سید الأنبیاء و المرسلین، و علی آله سادة الأوصیاء الطاهرین و علی جمیع العترة المعصومین، واللعن الدائم علی أعدائهم أجمعین.
جماعتی از این جانب، طلب موعظه و نصیحت می کنند؛ اگر مقصودشان این است که بگوئیم و بشنوند و بار دیگر در وقت دیگر، بگوییم و بشنوند، حقیر عاجزم و بر اهل اطلاع پوشیده نیست.
و اگر بگویند کلمه ای می خواهیم که امّ الکلمات باشد و کافی برای سعادت مطلقه دارین باشد، خدای تعالی قادر است که از بیان حقیر، آن را کشف فرماید و به شما برساند.
پس عرض می کنم که غرض از خلق، عبودیت است ( و ما خلقت الجن و الانس إلا لیعبدون. سوره ذاریات/56 ) و حقیقت عبودیت؛ ترک معصیت است در اعتقاد که عمل قلب است و در عمل جوارح.
و ترک معصیت، حاصل نمی شود به طوری که ملکه شخص بشود، مگر با دوام مراقبه و یاد خدا در هر حال و زمان و مکان و در میان مردم و در خلوت « ولا أقول سبحان الله و الحمد لله، لکنه ذکر الله عند حلاله و حرامه ».

ما امام زمان عجل الله له الفرج را دوست می داریم، چون امیر نحل است؛ امور ما مطلقاً به وسیله او به ما می رسد؛ و او را پیغمبر صلوات الله علیه برای ما امیر قرار داده؛ و پیغمبر را دوست داریم، چون خدا او را واسطه بین ما و خود قرار داده؛ و خدا را دوست داریم، برای اینکه منبع همه خیرات است و وجود ممکنات، فیض اوست.
پس اگر خود و کمال خود را خواهانیم، باید دوست خدا باشیم؛ و اگر دوست خداییم، باید دوست وسائط فیوضات از نبیّ و وصیّ، باشیم؛ وگرنه یا دوست خود نیستم، یا دوست واهب العطایا نیستیم، یا دوست وسائط فیوضات نیستیم.
پس کیمیای سعادت، یاد خداست، و او محرّک عضلات به سوی موجبات سعادت مطلقه است؛ و توسل به وسائط استفاضه از منبع خیرات، به واسطه وسائل مقرره خودش است. باید اهتدا به هدایات آنها نماییم و رهروی به رهبری آنها نماییم تا کامیاب شویم.
دیگر توضیح نخواهید و آنکه عرض شد، ضبط نمایید و در قلب ثبت [کنید]، خودش توضیح خود را می دهد.
اگر بگویید چرا خودت عامل نیستی؟! می گویم: « اگر بنا بود که باید بگوییم ما عاملیم به هر چه عالمیم، شاید حاضر به این حضور و بیان نمی شدیم »؛ لکن دستور، بذل نعمت است، شاید به مقصود برساند؛ « ما أخذ الله علی العباد أن یتعلّموا حتی أخذ علی العماء أن یعلّموا ».
مخفی نماند اگر میسور شد برای کسی، نصیحت عملّیه بالاتر است از نصایح قولیه « کونوا دعاة إلی الله بغیر أاسنتکم »

وفقّنا الله و ایاکم لما یرضیه و جنبنا جمیعاً عن ما یسخطه و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته والحمدلله أولاً و آخراً والصلوة علی محمد و آله الطاهرین واللعن علی أعدائهم أجمعین.
مشهد، ربیع الثانی 1420

مؤمن ماه آسمان حيات ، خورشيد عالم معنى ، و نور زمين و آسمان است .

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود : مؤمن نزد خداوند همانند ملك مقرّب است ، و به حقيقت كه مؤمن نزد خداى بزرگ از ملك مقرّب بالاتر است .

در روايت آمده كه رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) به كعبه نظر فرمود واين چنين به خانه ى حق خطاب كرد : آفرين به بيت الهى ، چه عظيم است قدر و منزلت تو و حرمتى كه نزد خداى دارى ! به خدا قسم مؤمن احترامى عظيم تر از تو دارد ،

عمار یاسر کیست؟

یاسر, پدر عمّار, اهل یمن بود. همراه دو برادرش به مکه آمدند و مقیم آن شهر شدند. یاسر سال ها بعد با سمیّه ازدواج کرد و عمّار, ثمره این ازدواج بود.
پس از بعثت پیامبر خدا, یاسر و سمیّه از پیشگامان پذیرش اسلام بودند و در آن دوران سخت در مکه, شدیدترین شکنجه ها را به خاطر توحید و مسلمانى تحمل کردند و سرانجام زیر شکنجه هاى طاقت فرساى مشرکان قریش شهید شدند.
عمار, فرزند جوان این دو قهرمان شهید, با قلبى مالامال از عشق به اسلام و حضرت محمد(ص) آن دوران سخت را پشت سر گذاشت و همراه اولین گروه از مسلمانان که به سرپرستى جعفر بن ابى طالب به حبشه هجرت کردند, به آن دیار رفت و پس از هجرت رسول خدا(ص) به مدینه, به آن حضرت پیوست و همه توان خود را در خدمت به اسلام و قرآن و در رکاب پیامبر اسلام به کار گرفت.
حضرت محمد(ص) درباره او فرمود: سراپاى عمار را ایمان پر کرده, و ایمان با گوشت و خونش آمیخته است. ستایش هاى فراوان پیامبر خدا از عمار یاسر, از او چهره اى دوست داشتنى, الگوى ایمان, اسوه حق و تجسّم ارزش هاى قرآنى ساخته است و این سخن آن حضرت که: عمار, یکى از چهار نفرى است که بهشت, مشتاق آنان است,4 یکى از این گونه سخنان ستایش آمیز است.